Oct 172018
 

Intern vraagt het bestuur zich regelmatig af of het nog goed gaat met ons
badmintonclubje? Hebben de leden het naar hun zin of wordt af en toe
verminderde belangstelling waargenomen?
Beste is omdat aan de leden te vragen op een Algemene Ledenvergadering.
Maar ja, die wordt nooit gehouden!
Is er geen gemor te horen van deze of gene, blijft er niets anders over dan
inschatting te maken of de geboden badmintonfaciliteiten en de sfeer nog voldoen
aan hetgeen onze leden willen. Zelfreflectie dus ofwel gedachten, gevoelens tot
onderwerp van een overdenking te maken. Vergeet deze zin maar.
Kan het bestuur op dezelfde voet doorgaan, of besturen zij met hun hoofd in een
“Rutte’ wolkje, terwijl de houdbaarheidsdatum al lang is overschreden en het
hoog tijd wordt voor een “Pechtoldje”; afscheid met een bos bloemen en op de
achtergrond het geluid van leden die plichtmatig op de snaren van hun racket
roffelen?
Misschien is het beste antwoord om te bepalen hoe het met de Club gaat om te
luisteren naar de kleine signalen die best wel binnen komen.
Zeker als het een signaal is waarmee alle leden worden gecomplimenteerd.
Recent ontving ik een dergelijk signaal van ons nieuwste lid Deepthi.
“ Thank you for letting me come twice to check the badminton club.
I liked the feel in the club, you were all very welcoming.
Met zo’n mooi compliment laten wij voorlopig de Algemene Vergadering voor
wat het waard is. Neemt alleen maar speeltijd in beslag.
En zeg nou zelf, dat is wel het laatste wat we willen.


Tot morgen.

Sorry, the comment form is closed at this time.