Je komt er niet omheen. De Verkiezingen.
Ons land zal er de komende twee weken nog lekker mee bezig zijn.
Het blijft fascinerend hoe vaak de politici in interviews geen direct antwoord op
een vraag gegeven. En hoe de interviewers hen er mee weg laten komen.
De politieke leiders jokken en brokken er wat op af, maar blijven hun eigen
partijprogramma als de enige waarheid met verve aanprijzen.
De leukste daarin, de man die boven alles uit steekt, is natuurlijk Henk Krol.
Wat zou het saai zij zonder hem. Hij is de enige partijleider die zijn
programmapunt over stoppen met werken bij 65 jaar daadwerkelijk in de praktijk
brengt door minder campagne te gaan voeren de komende tijd.
En dat is natuurlijk logisch als je zelf al 66 jaar oud bent.
Hoort een zesenzestig jarige nog wel leider te zijn!
Zou zo’n man geschikt zijn als voorzitter van een badmintonclub, vraag ik mij af.
Voor het après-badminton heb je er een hele gezellige man aan, dat staat buiten
kijf. Maar voor de rest.
In een opinieblad wordt een stukje levensloop beschreven over H.K.
O.a. over de bonnetjesaffaire bij de Gay krant. Hij is daar uiteindelijk niet voor
veroordeeld, maar de rechter stelde wel vast dat hij niet gehandeld heeft volgens
de Statuten. Dan past H.K. wel mooi bij BCB, want bij BCB schort daar ook wel
wat aan. Een Algemene Ledenvergadering houden bijvoorbeeld.
Daarnaast had Henk ook wat problemen met de declaraties van zijn
privékilometers. Daarvoor kreeg hij een boete opgelegd van € 4.930,–.
Henk wilde ons doen geloven dat de boete tot praktisch € 0,00 was teruggedraaid.
Zijn voormalige billenmaat wilde in het opinieblad wel even kwijt dat Henkje
altijd nog ruim € 2.000,- – heeft moeten aftikken.
Arme Henk. En hij is nog wel geboren op de mooiste datum die een homoman
zich kan wensen namelijk op 1 april (1950). Want naast een koningin-moeder der
homo’s, nu Willeke Alberti als opvolgster van Mary Servaes, is ook een
ondeugend versje geliefd dat bij 1 april hoort;
1 April kikker in je bil die er niet meer uit wil.
En gekwaakt heeft Henk de afgelopen dagen over de WAO, sorry, ik bedoel de
AOW.
Op 50PLUS stemmen lijkt niet zo zinvol.
Laat je geen krollen voor citroenen verkopen.
Misschien kunnen wij elkaar morgen tijdens het badmintonnen nog wat van
verkiezingsadviezen voorzien.
———————————
Vorige week schreef ik over hoe gezond badminton spelen is.
Het was de goden verzoeken.
Bij de vedette van onze Club, Dea Mesman, ging het vorige week namelijk goed
mis. Door een plotselinge pijn in haar knie en de schrik die dat opleverde viel zij
en kwam ongelukkig op haar elleboog terecht. Een gang naar het ziekenhuis
volgde. Daar werd bij het bekijken van de foto’s snel duidelijk dat Dea een
gecompliceerde elleboogbreuk had opgelopen.
Vanmiddag is zij daaraan geopereerd. Op dit moment is nog niet bekend hoe de
operatie is verlopen.
Volgende week hoop ik daar wat meer over te kunnen zeggen.
Had ik vorige week maar nooit geschreven over hoe gezond badminton is, denk je
onwillekeurig.
Het herenteam heeft nu echt de laatste wedstrijd gespeeld. Zij hadden zich als
afdelingskampioen geplaatst voor de Regionale Team Kampioenschappen.
De emotie dat het wel eens de allerlaatste wedstrijd in deze samenstelling zou
kunnen zijn kreeg waarschijnlijk de overhand boven de technische vaardigheden
van Chris, Martijn, Dino, Pieter Jr. en René. Zij wisten de partij tegen
BC Duinwijck niet te winnen en waren daarmee uitgeschakeld.
Zo kwam een definitief einde aan het meest succesvolle herenteam dat Badminton
Club Badhoevedorp ooit in haar geschiedenis heeft gekend.
Een licht “Ajax-afscheid-gevoel” blijft over.
AJAX waar, na de geest van De Verlosser, nu ook de geest van De Keizer uit de
fles is. Hoe lang zal het nog duren voordat het beeld van de fabuleuze voorhoede
uit de jaren zeventig definitief op Swart gaat?
In tegenstelling tot zijn maten heeft Sjakie nooit gerookt en blijft hij hopelijk nog
lang onder ons. Hoe gezond Sjakie werkelijk is zal blijken als Feijenoord straks
kampioen wordt.
Tot morgen.
———————————
Clublid Peter Grothauzen maakte mij enige tijd geleden attent op een artikel over sporten. Altijd nuttig om bevestigd te zien hoe gezond de badmintonsport is.
Kort samengevat stelde het artikel.
“
Door welke sporten leef je langer?
Bij de sporten uit het onderzoek werd niet overal een levensverlengend effect gevonden. Ook werd er verschil gemaakt in het risico op overlijden en het risico op overlijden aan hart- en vaatziekten. Om de risico’s te bepalen werd een vergelijking gemaakt tussen deelnemers van die specifieke sport en deelnemers die niet aan die sport deden.
Het risico op overlijden is:
47 procent lager onder tennissers, squashers en badmintonners
28 procent lager onder zwemmers
27 procent lager onder aerobics deelnemers
15 procent lager onder fietsers
Het risico op overlijden aan hart- en vaatziekte (in een bepaald jaar) is:
56 procent lager bij tennissers, squashers en badmintonners
41 procent lager onder zwemmers
36 procent lager onder aerobics-deelnemers
“ Tot zover het artikel.
Bij nek-, rug-, heup-, en knieklachten, veroorzaakt door badminton, is het percentage 0,0 procent, geloof ik, denk ik, vermoed ik, wil ik niet weten, want ik ga toch morgenavond.
Mijn conclusie: ik ben onsterfelijk!
———————————
Ben je het geTrumpetter, van het leger “deskundigen” op radio en televisie, in kranten en weekbladen, ook helemaal zat!?
De beste remedie is morgenavond lekker rustig en relaxed komen badmintonnen.
———————————
De langzaam opgebouwde spanning die had moeten eindigen in een slotstuk vol pracht en praal in de vorm van een kampioenschap waarbij Dino, René, Chris, Martijn en Pieter Jr. verheven zouden worden tot de rang der badmintongoden werd helaas een tegenhoogtepunt. Een anti-climax dus. BC Diemen, zo dicht bij een kampioensfeest in eigen huis, kon de spanning van een eventueel kampioenschap niet aan en verloor de voorlaatste wedstrijd met 5 – 3. Daardoor is ons herenteam niet meer in te halen en zijn zij voor de 3e keer binnen 5 jaar kampioen van de 2e klasse – afdeling 2. Een geweldige prestatie. BC Badhoevedorp is wederom op de kaart gezet.
Waarom Diemen zo opzichtig faalde en met knikkende knieën speelde zal een mysterie blijven. Werd de druk, van buitenaf opgelegd door de media (lees: BCB Nieuwsbrief), teveel voor het team? Waren het de hooggespannen verwachtingen van de supporters die het team deed belanden in wat de komende weken gediagnosticeerd zal worden als de Rotterdamse F-deceptie. Ik denk de Nieuwsbrief.
Onze team kan in ieder geval de laatste wedstrijd tegen Diemen freewheelend afwerken. Het geplande en traditionele zeer spicy etentje bij Dino, die om de hoek bij BC Diemen woont , kan gewoon doorgaan. Hartelijk gefeliciteerd heren met het behaalde kampioenschap. Neem een lekker drankje bij het eten. En vergeet de mondspray niet te gebruiken als je bij Diemen de baan op stapt.
———————————
De competitiemannen hadden mijn wens van vorige week goed gelezen en slaagden er inderdaad in om met 8 – 0 van BC Harpoen te winnen. Zij bleven daarmee aan kop van de ranglijst. No.2 , BC Diemen, liet er ook geen gras over groeien en wonnen hun partij eveneens met 8 – 0. De 3e Club die nog zicht had op het kampioenschap, BC Zeeburg, haakte af in de kampioensstrijd. Zij wonnen weliswaar hun partij met 5 – 3, maar kunnen door deze minimale winst BC Badhoevedorp niet meer inhalen.
Cijfers verduidelijken meer. Punten Wedstrijden (totaal 10 wedstrijden)
Badhoevedorp 56 9
Diemen 43 8
Zeeburg 41 9
Diemen moet nog twee wedstrijden spelen waarbij 16 punten zijn te winnen. Hun totaal zou dan op 59 komen. Nu is het spannende dat BC Diemen hun laatste wedstrijd op vrijdagavond (20:30) 27 januari spelen tegen……Badhoevedorp. Dat wordt een kraker van jewelste. Diemen heeft een heel gezellig “Nienke café”. waar de partijen goed zijn te volgen in de zaal. Stel je voor. Met een drankje in de hand en een warme snack kan het daar een leuke avond worden.
Ons mixteam speelden deze avond ook de sterren van de hemel en sleepte na hard werken een 5 – 3 overwinning binnen.
Alle mooie overwinningen ten spijt vond ik toch een beetje rommelige avond. En dat zet mij dan aan het denken wat daar de reden van kan zijn geweest. Oorzaak – achteraf – is volgens mij dat door de competitiewedstrijden en training er te weinig banen over bleven voor de recreanten. Op andere avonden was het samengaan van competitie, trainen en recreanten geen probleem, maar omdat BCB er dit seizoen aanzienlijk meer recreanten heeft bij gekregen werd het een beetje onoverzichtelijk of deze groep wel voldoende kon spelen. Mijn excuus aan de recreanten die daar last van hebben ondervonden. Intern gaan wij overleggen hoe het een volgende keer anders en beter is te regelen.
Zo, een beetje zelfreflectie in een Nieuwsbrief moet ook eens kunnen.
Tot morgen recreanten.
———————————
Morgen spelen onze teams hun laatste thuiswedstrijd van dit seizoen tegen respectievelijk BC De Harpoen (heren) en BC IJmond (mix). Voor de mannen een cruciale wedstrijd om zicht te houden op het kampioenschap. Om de wind uit de rackets van de concurrenten te houden zou een maximale winst met 8 – 0 welkom zijn, omdat de achtervolgers dan alleen nog in theorie het herenteam kunnen inhalen. Voor wie niet zo ingevoerd is. In de competitie wordt kampioen het team dat de meeste partijen heeft gewonnen bij de wedstrijden. Het herentam staat er goed voor, maar kan nog ingehaald worden.
Vorige week schreef ik al dat het in ieder geval een memorabele wedstrijd gaat worden bij de heren. Het zal namelijk de laatste thuiswedstrijd zijn dat wij van het bovengemiddelde spel van een clublid kunnen genieten. Al vaker heb ik geschreven over prachtige en enerverende partijen die hij speelde. Fantastische rally’s staan mij nog voor de geest van twintig slagenwisselingen of meer. Zijn basis is altijd techniek. De immer aanwezige rust in zijn spel, ook op het randje van verlies, is een opvallende eigenschap. Hij laat zich beslist niet gek maken en nooit kwam er een onvertogen woord over zijn lippen. En was daar al reden voor dan speelde hij stoïcijns door.
Daarnaast ook een gentleman. Ging een partij hem wel heel makkelijk af dan gunde hij de tegenstander de nodige punten. Dat ging op een manier dat de opponent ook tevreden over het eigen spel(!) van de baan stapte. Kortom een speler waar wij racketkrabbelaars alleen maar van kunnen dromen. Misschien moeten wij morgenavond de rackets zelfs even opzij leggen en kijken hoe deze man zijn laatste singlepartij in competitieverband voor BCB gaat spelen. Hij is nu eenmaal van een andere klasse. Goed kunnen badmintonnen staat nooit op zichzelf. Het is altijd een optelsom van. Uiteraard begint het om bij een leuke Club te spelen! Vervolgens leergierig zijn. Internet afstruinen en filmpjes bekijken van internationale topspelers. Hoe slaan zij, racketbehandeling, tacktiek, positie kiezen , voetenwerk? Deze autodidactische instelling heeft zijn spel tot grote hoogte gebracht. Zeker niet onbelangrijk is de ruggesteun van een huisgenoot die het spelletje ook goed beheerst en niet te benauwd is hem om op verbeteringen te wijzen.
Vaak wordt een sportman vergeleken met een andere sportman. Vorige week bijvoorbeeld werd Michael van Gerwen de Messie onder de darters genoemd. Ik draai het om voor “onze man”. Messie zou wel willen om met deze man vergeleken te worden.
Dank je wel Chris voor het prachtige badminton dat je ons de afgelopen jaren hebt laten zien. Jammer dat je BCB aan het eind van het seizoen gaat verlaten. Het was een waar genoegen om jou binnen onze Club te mogen hebben.
———————————
is uitgebleven op 22 december, de dag van het door het Zomerbadmintonbestuur georganiseerde toernooi. Uit niets bleek dat het BCB Bestuur verzocht zou worden plaats te maken voor de oudere jongeren. Nee, het werd- zoals verwacht – een hele gezellige avond. Geheel passend in de originele kerstgedachte viel vooral de eenvoud van het evenement op.
Onwillekeurig ben je geneigd een vergelijking te maken met een door Joop geregisseerd toernooi. Bekend bij Joop zijn de uitgekiende schema’s die met geavanceerd plakband aan de muur zijn bevestigd en waar precies op is te lezen op welk tijdstip je tegen welk tegenstander moet spelen. De hi-tec wedstrijdfluit waar Joop op blaast om begin en einde van elke speelronde aan te kondigen. Dit kersttoernooi was heel anders van opzet. Zou je wellicht de overtreffende trap hebben verwacht met een door een I-pad gestuurde gelikte lasershow die de speelschema’s op de muur projecteerde. Niks daarvan. Het tegenovergestelde bleek. De basis was een groot vel wit papier met vlakken. In elk vlak werd met viltstift de naam van de binnenkomende deelnemer genoteerd. De teams en speelronden werden aangekondigd d.m.v. de megafonische stemverheffing van de organisatoren Fred en René of van assistent Michael. De speelavond was knus, gemoedelijk en best al een beetje kerstachtig. En het ontbrak aan niets deze avond. Prijzen voor de winnaars, een “onbekende “ sponsor die de deelnemers van een drankje voorzag, tussendoor een zoete snack. Het was er allemaal. En na het toernooi ging het richting Nienke voor een cooling down-drankje en een warme bitterbal. Benieuwd of het evenement een vast plaatsje op de kalender gaat krijgen.
Wat gaat 2017 onze Club brengen? Zal het herenteam er in slagen kampioen van de afdeling te worden? Volgende week spelen de heren een cruciale wedstrijd, tevens laatste thuiswedstrijd van dit seizoen. Ongeacht de uitslag zal het een memorabele wedstrijd worden, maar daarover meer in de volgende Nieuwsbrief.
Laten wij morgen eerst maar eens rustig aan beginnen. De badmintonvakantie duurde gelukkig maar één week. Met de oliebollenolie in het lichaam moet het badmintonnen nog gesmeerd gaan.
———————————
Een speciaal kerstverzoek ontving ik van het Gezond Zomerbadminton Bestuur. Om definitief tot de Orde van Bestuursleden te kunnen toetreden hebben Fred Schulp en René Thonhauser voor donderdag een stageproject gepland. Over inhoud en uitvoering van het project doen de heren uiterst geheimzinnig. Wordt het een avond shuttles door kerstkransen slaan of badmintonnen met geprepareerde kerstballen? Of wordt het gewoon; ongewone koppeltjes samenstellen om ongedwongen eens met een ander te spelen? Zij lieten er niets over los, zelfs geen hint of een tipje van de kerstsluier. Wel mocht vermeld worden, dat als de avond slaagt, zij er een jaarlijks terugkerend evenement van willen maken.
Vind ik zelf wel spannend klinken. Nu staan Fred en René zeker bekend als gezelligheidsmensen. Dat zij een leuke avond kunnen organiseren, daar hoeft niemand aan twijfelen. Zij doen wel het verzoek aan de clubmembers, die op deze laatste en speciale speelavond van het jaar mee willen doen, zeer tijdig d.w.z. liefst uiterlijk kwart voor acht, aanwezig te zijn in het Snelliuscafé. Nienke staat paraat als je een kopje koffie wilt drinken, maar ook na afloop als je trek hebt in een kerstdrankje.
Met het oog op de toekomst maakt het BCB Bestuur graag een plaatsje vrij voor deze senior oudere jongere. Hierbij mag zeker niet onvermeld blijven dat deze “stagiaires” al vaker de helpende hand hebben toegestoken. Dank heren voor dit nieuwe initiatief.
De eerste helft van het seizoen zit er bijna op. Het Bestuur staat klaar om je volgend jaar te mogen begroeten. Wij hopen dan ook weer de clubleden te zien, die door allerlei ongemak de afgelopen tijd niet konden spelen.
Doordat de Kerstdagen en Nieuwjaar gunstig vallen slaan wij slecht één week over. 5 JANUARI 2017 kan er weer gespeeld worden.
Ed en ik wensen iedereen fijne dagen toe.
Het is al vaker vertoond, dat in het zicht van de haven de motor begint te haperen,
op het moment dat de kampioensvlag bijna in top kan. Tegelijkertijd is een storm
opgekomen die het tij lijkt te doen keren. In plaats van de vlag moet de stormbal
gehesen worden. Het gaat om ons herenteam, die met een pijnlijk gelijk spel
afgelopen zondag huiswaarts keerde. De scheepsbemanning zal elkaar diep in de
ogen moeten kijken en gezamenlijk de zeilen strak moeten trekken om niet
roemloos af te dalen in het vooronder van de tweede plaats.
Joop geeft vanavond de laatste training voor dit jaar.
Misschien heeft Joop nog adviezen om een stel naar vaste h(l)and zoekende
herenbadmintonners de kampioenshaven binnen te loodsen.
Ons mixteam speelt vanavond een competitiewedstrijd.
Wij recreanten kunnen, vrij van kampioensaspiraties, op deze één na laatste avond
nog even stressvrij aan de kerstconditie werken.
Tot zo!