Feb 182015
 

Bij de aankondiging dat een dame en heer komen om kennis te maken met BCB blijft het spannend of ze, naast leuk en aardig, een badmintonachtergrond hebben. Letty en Paul kwamen afgelopen donderdag zoals beloofd.
Aardig waren ze voor mij al meteen, omdat ze zelf shuttles hadden meegenomen. Ze vertelden vele jaren geleden badminton te hebben gespeeld, maar toch bang waren er niet meer veel van te kunnen.
Zoals gebruikelijk rustig aan begonnen met een shuttle heen en weer te slaan om een eerste idee te krijgen in welke categorie ze thuis horen.
Categorie Campingbadminton. Categorie Weet je zeker dat je vroeger badminton hebt gespeeld. Of de categorie Als je opschiet kan je op hetzelfde kaartje weer met de bus terug.
Maar niks van dit alles. Bij de eerste paar slagen was duidelijk hier te maken te hebben met twee mensen die behoorlijk wat techniek en slagkracht in huis hadden.
Op hun eerst afwachtende gezichten verscheen al snel de badmintonglimlach van ja we kunnen het nog en wat is het een leuk spelletje.
Dat kwam ook door degene aan de andere kant van het net, die met uitgekiende gedoseerde precisie de shuttle zo stuurde dat je vanzelf het idee krijgt het nog te kunnen.

Maar na 5 minuten sloeg het noodlot toe. Want ondanks dat Paul regelmatig sport en aan fitness doet maakte hij een kleine misstap en voelde direct een spierscheuring. Uit was de pret en moest de ijszak er aan te pas komen om ergere spierschade te voorkomen. Paul baalde als een Jolanda-Sap-Stekker.
Letty zag zich meteen de komende weken alleen het huishouden doen.
De blessure had het optimisme van Paul echter niet aangetast en zei direct over een paar weken weer te komen.

Als bestuurde baal je van een dergelijk begin met aspirant-leden.
We houden het er maar op dat wat in het vat zit niet zal verzuren.

Wij wensen Paul een voorspoedig herstel toe en hopen hem en Letty gauw weer te zien. En Paul als pleister op de wonde. Bedankt voor je pijnlijke bijdrage aan dit verhaaltje.

Vriendelijke badmintongroet,

Feb 112015
 

HET SLIMME RACKET komt eraan, lees ik. Een racket, dat informatie verzamelt van iedere keer dat je de shuttle raakt. Het racket zit vol met sensoren en die registreren onder meer hoe vaak je een forehand, backhand of een smash slaat. Maar ook hoe hard je slaat. Een chip in het handvat verwerkt de gegevens. Op een computer of op je mobiele telefoon lees je vervolgens af hoe je hebt geslagen. Zo leert het slimme racket je beter te spelen.
Er is ook al een app in de maak. De app registreert als je verkeerd slaat.
Op je display verschijnt vervolgens Joop die haarfijn uitlegt wat je fout hebt gedaan en hoe dat te verbeteren.
Het zal nog even duren voordat het badmintonracket met deze snufjes is uitgerust. En als het te koop is zal er een aardig prijskaartje aan hangen.

In afwachting daarvan is het nog mogelijk om je op te geven voor het etentje waar onze competitiespelers een uitnodiging voor hebben gestuurd.
Er zijn al aardig wat meldingen ontvangen, maar er kunnen er nog meer bij.

Bij de aankondiging van een Clubtoernooi volgen altijd veel enthousiaste reacties. Na zo’n avond volgen weer weken waarin trainingen worden gevolgd of recreatief wordt gespeeld. Vaak zie je op de banen steeds dezelfde groepjes spelen.
Enkele leden maakten daar een opmerking over en vroegen of dat patroon niet is te doorbreken. En als je daarover nadenkt is het eigenlijk heel simpel. Waarom zou er niet een keer gespeeld kunnen worden op drie of vier banen en dat na iedere 10 minuten doorgeschoven wordt naar een ander baan. Je hebt dan steeds een andere tegenstander . Een minder voorspelbare tegenstander met een andere tactiek kan bijdragen dat je zelf ook eens anders gaat spelen.
En het brengt automatisch met zich mee dat je meer contact hebt met andere leden dan alleen op de Clubavond.
Laten we het een keer proberen, stel ik voor.

Vriendelijke badmintongroet,

Arie

Feb 042015
 

Week van de Poëzie.

Poëzie, een literaire kunstvorm waarin de taal wordt gebruikt om esthetische (bijvoorbeeld muzikale) en evocatieve (bijvoorbeeld beeldende) effecten te bereiken die de eigenlijke betekenis verhevigen, ontkrachten, omlijsten, mede bepalen of in een onverwachte richting sturen.
Nooit geweten dat ik poëzie schreef.

Tarik Z.(ielig) O.K in het begin was het even schrikken. Maar achteraf kan het al aangemerkt worden als het beste cabaretnummer van 2015.
De Poelifinario prijs kan hem niet meer ontgaan.

De voetballer die een gele kaart kreeg vanwege een handstand.

En het wekelijkse of beter het dagelijkse lachertje dat NS/Prorail heet.

En zal de chauffeur in de auto, die door een vleugel van een TransAsia vliegtuig werd geraakt, al van de schrik zijn bekomen?

Het beetje afleiding na zoveel ingrijpende gebeurtenissen kan geen kwaad.
En laat ik nu een mooi stukje afleiding in de aanbieding hebben.
Ik ontving namelijk een verzoek van onze competitiespelers.
De competitie zit er op en traditioneel wordt het afgesloten met een etentje.
Dit jaar is 20 maart is als datum geprikt. De eetgelegenheid, ergens in Amsterdam, is bij het ter perse gaan van dit schrijven nog niet bekend.
De spelers hebben laten weten dat ze het leuk zouden vinden als ook andere Clubmembers willen aanschuiven en een vorkje komen meeprikken.
Dus laat a.s.a.p. even weten of zin hebt mee te gaan.

Zijn er nog vragen? Kom morgen om ze te stellen.

Vriendelijke badmintongroet,
Arie

Jan 212015
 

Achteraf gezien waren mijn opmerkingen vorige week om zelf wel “effe”in te vallen tegen de no. 1 een beetje overmoedig. Wat heet een beetje. De heren van Badmintonclub De Shuttle toonde aan terecht op de 1e plaats te staan, want ze speelde bijzonder goed badminton. Dat enkele van de heren in het verleden landelijk hadden gespeeld was duidelijk te zien. Het was daarom een groot compliment aan onze boys om achteraf te horen dat ze tegen Badhoevedorp de gezelligste, lekkerste en (in-) spannendste sets hadden gespeeld.

Ik moet op mijn beurt onze boys bedanken dat ze mij een afgang hebben bespaard. Zelf Dino kwam met zijn rugblessure naar de sporthal om een partijtje mee te blazen. René Gebroken Voet wilde ook van geen wijken weten. En dat allemaal om mij te sparen.

Toch blijft het knagen. Stel dat ik vorige week wel had mee gedaan en deze avond de vorm van mijn leven had gehad, conditioneel niet te stoppen en in een flow was geraakt. Dat elke backhand, smash, drop, clear een punt had opgeleverd.
Dat ook bij de andere teamleden daardoor bovenaardse krachten waren losgekomen. De tegenstander radeloos zocht naar tactische oplossing maar murw raakte, omdat wij, maar vooral ik, gewoon unstopable waren.
Had het dan toch niet zo kunnen zijn dat we deze wedstrijd…………………………
Maak het verhaaltje zelf af.

Tot morgen,

Jan 142015
 

is de laatste gelegenheid om ons herenteam aan het werk te zien dit seizoen.
Zij spelen deze thuiswedstrijd tegen de huidige no. 1 van de ranglijst, Badmintonclub De Shuttle.
Het beloven spannende en enerverende partijen te worden.
Omdat de afgelopen paar wedstrijden, mede door blessures, niet helemaal naar tevredenheid zijn verlopen is er voor gekozen om in een geheel gewijzigde samenstelling te gaan spelen. Topsport vereist soms harde keuzes.
Joop en Ivor zijn daarom gevraagd het team te komen versterken.
Er is deze avond dus geen training.
Mocht de wedstrijd desondanks qua resultaat nog niet naar wens verlopen zal ook René gevraagd worden in te vallen, ondanks zijn bijna-niet-meer-gebroken voet. Dan maar even de spuit erin.
En als dat nog niet wil helpen dan kom ikzelf wel even……………………maar zover zullen onze heren het niet laten komen! Toch?
Verliezen lijkt mij nauwelijks nog mogelijk.

Ga eens naar een paar partijen kijken als je badminton van een hoger niveau wilt zien. Kijk naar de techniek van lopen en slaan. Niet om jezelf met de heren te vergelijken, maar wellicht steek je er iets van op.

Tot morgen!

Jan 072015
 

DE ALLERBESTE BESTE WENSEN​

wensen Ed en ik jullie toe voor het Nieuwe Jaar 2015.
Wij hopen dat je dit jaar weer veel plezier gaat beleven aan het spelletje badminton.
Als je kennissen bent tegengekomen die maar geen goed voornemen konden vinden. Neem ze mee donderdag.

Terugkijkend geloof ik dat de Kerst Clubavond goed is bevallen.
Het lumineuze idee van Joop om een apart damescompetitie te houden bleek een schot in de roos.
En dat vervolgens Sabine, La Grande Dame van onze Club, bijgestaan door Shirley de damesfinale won was een stijlvol toetje.
Daarnaast heb ik als bestuurder genoten hoe Annemieke Ruiter, die “even“ langs kwam om kennis te maken en vervolgens de hele avond bleef, moeiteloos door onze leden in de armen werd gesloten. Dat zijn mooie momenten.

Januari traditioneel een tijd om verwachtingen uit te spreken hoe het leven op deze aardbol verder zal verlopen.
Welke zorgen gaan in 2015 verdwijnen en welke komen er voor in de plaats.
Gaan Samsom en Delilah Rutte met hun Clubjes de eindstreep halen met hun jokkebrokkenmakende beleid?
Zullen meer winkels mooie fotografische gevels krijgen met daarachter niets?
Zal midden op de Veluwe een dorp verrijzen met tenten van de Verenigde Naties bewoond door een klein deel van de 20.000.000 mensen die huis en haard moesten verlaten? Je ziet ze dan niet en het eten loopt buiten. Een oplossing volgens het poldermodel.
En als blijkt dat Rusland verantwoordelijkheid draagt voor de ramp met vlucht MH17 zal Nederlandse regering dan het zwaarste vergeldingsmiddel inzetten en het Russisch eitje in de ban doen.
Of vertrouwen wij in Nederland op het spreekwoord;
Что посеешь, то и пожнешь.*
Zeg nou zelf, het begint er al een beetje op te lijken.

Laten wij elke strohalm aangrijpen om de vrolijke kant te blijven zien en onze zegeningen te tellen. Zeker na vandaag!
Wij gaan dus voor de gladiolen, het glas is altijd half vol en aan het einde van de tunnel is het licht.
En waar je altijd op kunt leunen is dat aanwezige lichtpuntje van acht tot tien uur op donderdagavond.
Ons 66 jarige Clubje gaat lekker op de oude voet door.
En wie weet komen er door mond op mond reclame nog een paar Annemiekes bij.
Zelf heb ik het gevoel dat dit gaat uitkomen.

Badmintongroet,
Arie

*
Wat je zaait, zul je oogsten.

Dec 162014
 

Het toernooi gaat door.

Bijna dertig leden hebben zich aangemeld en ik moet zeggen de reacties waren  enthousiast. 

Met in het achterhoofd om later in het seizoen nog een toernooitje te doen was het voor  het bestuur een beetje dubben hoe de zaken financieel aan te pakken.

Dit klinkt misschien wat bombastisch, maar een dergelijke avond kost nu eenmaal toch een paar centjes.

Nu moet ik daar direct aan toevoegen dat we in het verleden best wel support hebben gekregen. Ik denk aan …  ….  … …. en natuurlijk niet te vergeten…..

Nee, je begrijpt wel dat ze niet met name genoemd willen worden.

Gelukkig hebben ook dit keer weer enkele leden de helpende hand toegestoken.

Het kan a.s. donderdag dus een avond worden als vanouds.

Ed en ik nodigen hierbij iedereen – uiteraard ook onze gemankeerde leden –  om na afloop van het toernooi nog een drankje en hapje te komen halen om zo het badmintonjaar 2014 uit te luiden.

 

Ik had nog wat kerstverhaaltjes klaar liggen om deze Nieuwsbrief wat meer dennengeur mee te geven, maar vind het voor kerstverhaaltjes wel een beetje erg vroeg. Daarom laat ik het verhaal over Onno Hoes die de Kerst eenzaam thuis gaat doorbrengen en  zijn uitspattingen beperkt tot het verorberen van een jong haantje bij het kerstdiner, na eerst gecontroleerd te hebben of er toch geen microfoon in zit, een handeling waar hij toch ook wel weer op kikte, maar even voor wat het is.

Dec 042014
 

Na 4 december zijn er nog twee speelavonden en dan zit het eerste deel van het seizoen erop. Dan volgen een paar weken waarin het moeilijk zal worden de opgebouwde conditie vast te houden.

Zullen we het jaar vrolijk afsluiten en op 18 december een toernooitje spelen?
Laat gauw weten of je deel wilt nemen dan kan Joop tijdig aan het samenstellen van het speelschema beginnen.

 

18 december eindejaar tournooi!!!!

 

 

Dec 032014
 

Sinterklaas is in het land
dus gaan de shuttles even aan de kant.

Donderdag 4 december is er geen badminton.
Kunt u in alle rust de laatste hand leggen aan de surprises.

Nov 262014
 

Op de site van het Kent Masters Tournement zag ik aan de uitslagenreeks van Joop dat hij vorig weekend flink zijn best had gedaan in de poules MD 65 plus en XD 65 plus. Maar hij bleef beleefd ook al kon hij winnen.

Too polite to win zeg maar.

Gelijk het landingsvaartuig Philea ruimtesonde Rosetta heeft verlaten om na tien jaar op een niet gewenst schaduwplekje op komeet 67P te landen, zo heeft ook het been van René het loopgips verlaten. Voor René ziet het er zonniger uit, want zijn batterijen kunnen heel voorzichtig wel opgeladen worden om volgend jaar weer volop te kunnen meespelen.

Afgelopen week heeft De Sporthoeve te maken gehad met diefstal uit de kleedkamers. Kinderen die lekker stonden te sporten waren de klos en misten telefoons, geld etc. Walgelijk. Cameratoezicht werkt niet altijd.

Laat dus naast je schoenen en jas geen andere spullen achter in de kleedkamer.
In de zaal is ruimte genoeg om je spullen veilig neer te leggen.

Omdat onder badmintonners ook vreemde vogels rondlopen heeft Het Bestuur direct alle veren shuttles op het aviaire influenza – H5N8 virus – laten controleren. Alle gekokerde shuttles zijn veilig bevonden. Negen losliggende shuttletjes met hangende veertjes- zo zielig – waar even twijfel over bestond bleken gewoon aan het einde van hun badmintonleven en zijn in de prullenbak geflikk….

Morgen kan de thuiswedstrijd gewoon doorgaan.

Er is geen speelverbod.

Speciale attentie voor volgende week. Volgende week, 4 december, zal er geen badminton zijn. De praktijk heeft bewezen dat er zo vlak voor Sinterklaasavond er weinig animo is om te tonnen. Dan is het zonde om daar twee uur dure huur voor te betalen.

Heren competitiespelers! Er staat voor 4 december een thuiswedstrijd op het programma. Onze onvermoeibare en onvolprezen competitieleider Narain is aan het werk om de wedstrijddatum te verplaatsen naar een reserveweek.

Nadere informatie volgt.

Tot morgen.