Er moest lang op gewacht worden, maar uiteindelijk kwam het mooie weer er toch.
En het hield meteen niet meer op. De vakantiemaanden lijken een stuk sneller te gaan als het lekker weer is.
Dit waren mijn openingszinnen vorige week. Veel slechter kun je een stukje niet beginnen dan over het weer. Slaapverwekkende zinnen met een hoog geeuwgehalte.
Er hadden zinnen moeten staan waar je spontaan van uit je stoel springt om je badmintontas in te pakken en je de snaren van je racket gaat oppoetsen.
De zaalbezetting was er ook naar, want het aantal aanwezige leden was minimaal. Maar gek genoeg kwam dat waarschijnlijk ook weer door het weer, want het was bloedheet deze donderdag. Een laatste mooie avond buiten doorbrengen is dan aantrekkelijker.
In de zaal werd het ondanks de aanwezigheid van slechts enkele leden de atmosfeer steeds broeieriger en voelde de kelen al gauw aan als een dagenlang verblijf in woestijnweer.
Maar morgen is dat allemaal anders. Lekker temperatuurtje en geen bakken met regen volgens Marco Verhoef. Dus kom op inpakken die tas.
Ik breng nog even in herinnering dat Joop op vakantie is in Tunesië. Hopelijk is het daar droog weer en valt er geen (bommen)regen.
De meteorologische beoordeling van dit stukje kan er slecht één zijn; Weergaloos.
En zulke overdenksels heb ik nu de hele dag. Soms met een zucht van vermoeidheid dan weer met een holle lach. (citaat Drs.P.)
En nu echt je tas inpakken…
Tot morgen.
Sorry, the comment form is closed at this time.