ZIEKENBOEG

.
Het is niet anders als bij andere sportverenigingen dat clubleden privé te maken hebben met lichamelijke ongemakken. Bij de een is het probleem hinderlijk klein en bij de ander is het ongemak vervelend groot.
Zo heeft Monique Holslag haar kleine teen heel hard tegen een grote deur gestoten. Wie van rechts kwam is niet meer na te gaan. Een teenselfie met een geel gekleurde teen met veel blauw erom heen toonde in ieder geval duidelijk aan dat enig weken rust nodig zal zijn. We wachten geduldig op haar terugkeer op de baan.
Anders ligt het bij Hans de Rooij. De oogkas van Hans kwam tijdens een voetbaltraining in aanraking met de elleboog van de tegenstander met als gevolg een scheurtje in het netvlies in de vorm van een winkelhaak.
En dat kijkt niet lekker. Een operatie was onvermijdelijk. Hans is een tuff guy en kon met “smakelijke”precisie uitleggen dat met een injectie IN het oog en wat over elkaar heen schuiven van netvlies, afgesloten met laserbehandeling, het voorlopige resultaat is dat hij een beeld ziet van een aquarium, zonder guppy’s, waarvan het waterpeil iets onder de bovenrand staat. Het waterpeil zal, als het goed gaat, vanzelf zakken waarna het zicht 100% moet zijn teruggekeerd.
Daar hopen wij met hem op. Voorlopig zal Hans niet mogen badmintonnen. Hans heeft al laten weten zijn lidmaatschap niet op te zeggen, maar ooglid te blijven van onze Club.
Vorige week maakt ik melding van een groene bordjes en afhangbord. Het bleef echter rustiger dan verwacht en kon het bord op zijn plek blijven staan.
Morgen verwacht ik wel wat meer drukte, omdat onze beide teams een competitie wedstrijd gaan spelen. Er is wat ruimte om na tien uur door te spelen.
Stel daarom voor dat de teams eerst op één baan beginnen. Blijkt het nog redelijk rustig met het aantal aanwezige recreanten kan een team een derde baan in gebruik nemen.
Tot morgen.