BOBO CAMIELERO

Het kan hard gaan met een carrière. Zo vlieg je als president-directeur in een KLM
vliegtuig op kilometers hoogte op weg naar een lunchafspraak om na deze
kortstondige baan met een koninklijk duw door een blauwe, gele, zwarte, groene
en rode Olympische ring te glibberen om plaats te nemen op een IOC stoeltje,
en zo wil je liefst in een lift staan die je een paar honderd meter onder de grond
brengt naar een Limburgse mijnschacht waar je hoopt niemand tegen te komen.
Arme Camiel. Gelukkig gaat het, volgens cabaretbronnen, al wat beter met hem.
1 Januari meteen een frisse start gemaakt met het aftuigen van zijn kerstboom.
Zijn handen schijnen weer te jeuken om aan de slag te gaan. Probeert zijn profiel
wat te veranderen om niet meteen herkenbaar te zijn en is daarvoor eerst naar de
orthodontist gegaan om een (boks)beugel te laten plaatsen.
Even geduld en hij komt weer naar boven.
Ander nieuwsfeit was de discussie rondom het drama van Abdelhak Nouri.
Over wie wat op het juiste moment had moeten doen.
Het zet je wel aan het denken hoe het bij onze Club is gesteld is, mocht een
clublid onverhoopt volkomen onverwacht onderuit gaan.
Zijn er bij onze Club leden aanwezig die op zo´n hectisch moment op adequate en
rustige wijze snel een diagnose kunnen stellen en daarna te handelen?
Waar hangt b.v. een defibrillator in de sporthal?
Dient een bestuur er op tot te zien dat minimaal één deskundig clublid aanwezig
is? Een klein inventarisatie kan geen kwaad. Dus wie wat meer dan gemiddelde
medische achtergrond heeft, laat deze zich eens melden.
Je weet nooit waar het goed voor is.
Ons mixteam speelt morgen een belangrijke thuiswedstrijd tegen badmintonclub
Amsterdam. Met de kampioenfinish in zicht zal het en stressvolle partij gaan
worden.

Succes.