EN HET WERD EEN HISTORISCHE AVOND

Over het mixed team maakten wij ons al niet zoveel zorgen. Het team maakte haar
status helemaal waar en lieten zien de enige echte welverdiende kampioen te zijn
van hun afdeling. En dan te bedenken dat dit team op het allerlaatste moment
voor de competitie is ingeschreven. De nieuwe teamleden Irene, Linda en Yolanda
wisten zich in korte tijd moeiteloos in te passen.
Er is nog veel meer uit dit team te halen. Een lekker vooruitzicht.
Billenknijpen werd het wel bij onze heren. In de allerlaatste partij, met Pieter Jr.
en Klaus, en een 18 – 20 achterstand in de eerste game leek het een hele zware
partij te gaan worden. De voorzitter begon al enigszins zenuwachtig op de klok te
kijken of een eventuele driesetter nog wel binnen de tijd haalbaar was. Hij zag
alle geslaagde inspanningen om een speeluur extra te huren verschrompelen als
zonde van de tijd geweest.
Maar gelukkig wisten onze heren de stand met een uiterste krachtinspanning om
te buigen en wonnen de game. De ban bleek gebroken en vervolgens werkten zij
de wedstrijd professioneel af. Missie geslaagd.

Twee teams kampioen.
Niet dat onze kampioenen, net als tennissers vaak doen, hun racket omhoog
gooiden en languit op de grond gingen liggen, hun handen voor het gezicht
hielden en schokschouderend van emoties bleven liggen. Nee, daar zijn wij bij
BCB een beetje te nuchter voor. OK, even naast elkaar staan om in kakelbonte
kleding in de smartphone gestopt te worden. En geen dankwoord in de geest van
dat een droom is uitgekomen, voor dit resultaat keihard getraind(!) is, maar dat het
allemaal dubbel en dwars waard is geweest , en dank aan onze ouders die altijd
achter ons zijn blijven staan, dank aan het hele begeleidingsteam zonder hen was
dit resultaat niet mogelijk geweest en tenslotte dank aan de organisatie die de
faciliteiten heeft geschapen om tot deze prestatie te komen, en geen snik snik à la
Roger Federer na zijn fantastische overwinning in Australië.
Niks daarvan. Na afloop douchen, even borrelen en nagenieten. Dat zijn nu
eenmaal de vaste rituals die erbij horen.
Naast de wedstrijden mag zeker een treffende sfeerbeeld niet onvermeld blijven
van de niet tot de nok te gevulde tribune, maar wel met die ene trouwe supporter.
Zij zat daar en de enige juiste omschrijving daarvoor is, moederziel alleen.
Altijd aanwezig bij wedstrijden waar familieondersteuning als echtgenoot en
moeder van Sr. en Jr. onontbeerlijk is. Zonder haar aanwezigheid hadden onze
heren het echt niet gered.
Met recht en reden mogen wij trots zijn bij BCB met dit behaalde resultaat.
De teams gaan nu nog landelijk strijden tegen clubs, die in hun regiocompetitie
kampioen zijn geworden. Zou mooi zijn als onze teams ook daar een stempel
kunnen drukken en Badminton Club Badhoevedorp op de landelijke kaart weten te zetten.
En volgend seizoen een klasse hoger spelen.
Perspectief en uitdaging genoeg om door te gaan.
_______________________