Vanavond de laatste speelavond van dit jaar. Indachtig onze traditie zou dit de avond moeten zijn om een clubtoernooi te houden. Maar helaas heeft onze Badminton Bond bedacht dat dit wel een gezellige avond is om inhaalwedstrijden te spelen. Alsof er geen kerstrecepties bestaan waar veel mensen heen moeten. Laat staan dat ze aan ons jaarlijkse traditie denken.
Ons 1e team zal er aan moeten geloven en aan de bak moeten.
We houden het toernooi maar tegoed voor iets “ speciaals” in 2024.
Onze leden waren waarschijnlijk ook bezig met inkopen doen voor de a.s. kerstvakantie want het was opvallend stil vorige week. Ik bedoel, ik kan mij niet voorstellen dat de schrik er nog in zat om het afhangbord.
Het bord is inmiddels al weer ver weggestopt.
Een Kerstgedachte. Over een zoon waar dan ook in de wereld maar in ieder geval op een plek waar een oorlogssituatie heerst.
En die zijn er veel op onze aardkloot; bekende, minder bekende of zelfs op meer onbekende plekken. Zoon vertelt over zijn optimistische vader.
Vader zaaide het eerste jaar zijn perceel in. Het werd een mislukte oogst door droogte. Het tweede jaar door overstroming. Het derde jaar door een insectenplaag. Het vierde jaar een rijke oogst, maar helaas geen afnemers. En toch ging de vader het jaar daarop het weer proberen. Het inspireerde de zoon te proberen zaden van hoop en vrede te verspreiden. Moraal van dit verhaal. Liever slachtoffer van vrede dan slachtoffer van oorlog.
Wat blijf er dan nog over om te vertellen? Niet zoveel of het moet zijn dat Chris er niet zal zijn om trainingslessen te geven.
En voor ik het vergeet. We gaan elkaar twee weken niet zien. Normaal kunnen we niet wachten om weer te beginnen op de eerste donderdag van het jaar. Maar helaas, de sporthal is bezet. Waarschijnlijk, vanwege de kerstvakantie van de kinderen, wordt de sportzaal gebruikt om spelletjes, te spelen. Of de kinderen worden naar de sporthal “gelokt” om boeken te lezen! Lezen schijnt nogal een dingetje te zijn onder de jeugd.
Vooruit dan maar. Tot 11 januari.
Martijn en ik wensen jullie hele fijne kerstvakantie of een heel fijn kerstverlof of kerstrust of lekker bingewatchen binsj-watsjen comakijken of marathonkijken en bankhangen toe.
Maar vooral wensen wij jullie een zo rimpelloos mogelijk Nieuw Jaar 2024.
Voor Mareez en Michiel zal het zeker een mooi jaar worden zij worden over niet al te lange tijd vader van respectievelijk hun eerste en tweede kindje.
Voor wie niet naar een receptie moet, tot vanavond.
Sorry, the comment form is closed at this time.