Soms kun je een tekst schrijven waarvan de inhoud bij de lezers geheel anders overkomt dan door de schrijver is bedoeld. Aan de wisselende reacties te horen is dit duidelijk het geval geweest bij mijn stukje van vorige week.
‘s Avonds op internet meteen het bekende boek “Handleiding Voor Onnozele Voorzitters” geraadpleegd. En ja hoor, in het hoofdstuk “Wat moet je nooit doen.” staat beschreven dat een voorzitter nooit mededelingen moet doen over zijn eigen gemoedstoestand. En met de toevoeging dat een voorzitter zich altijd fris, vrolijk, opbeurend en inspirerend dient te gedragen.
In het handboek is tevens een hoofdstuk geweid aan voorzitters van sportclubs. In dit hoofdstuk staat vermeld dat een voorzitter nooit stukjes moet schrijven over leden die niet komen. De uitleg daarover is even simpel als duidelijk. Je weet immers nooit in welke omstandigheden de nietkomers verkeren waardoor, hoe goed bedoeld de tekst ook is, deze een averechts effect kan krijgen en bemoeizuchtig kan overkomen. Iedereen heeft vaak zo zijn eigen sores waardoor badminton even niet hoeft. In een gesprek, afgelopen donderdag, met een van onze leden is mij dat pijnlijk duidelijk geworden.
Dus daar kan ik het mee doen. Ik heb mijn lesje geleerd. In de politiek noemen ze zo’n uitglijer een leermoment. Daar houd ik me maar aan vast.
Nog even ter herinnering. Deze donderdag is er geen badminton.
Er zijn nog genoeg 50% kortingskaarten voor Avonturenpark Hellendoorn over.
Natuurlijk willen jullie nu weten hoe het met mij gaat. Sorry, maar daar trap ik geen 2e keer in.
Fijn Paasweekend,
Arie Leemeijer
Sorry, the comment form is closed at this time.