Het was zondag gezellig rondom de competitiewedstrijden. Niet alleen door de vrolijke kindergeluiden in de zaal van de kids Timo, Ivana en Alex, maar ook door de komst van enkele leden die wel zin hadden in een zondagochtendpotje badminton. Eén wilde zeker niet te laat komen en had zijn wekker op zomertijd laten staan.
Onze spelers moesten flink aan de bak en dat leverde een paar spannende en attractieve partijen op. Er was er echter één die de show stal. Onze Monique Perlee. Het was weer een genot om haar te zien spelen. Niet een speelster die de overwinningen aaneen rijgt. Nee, ze moet daar keihard voor werken. Een type speelster ook die je gewoon moet laten gaan tijdens haar wedstrijden. Niet vol stoppen met aanwijzingen of andere goedbedoelde opmerkingen. Dat heeft een averechts effect. En je weet gewoon dat Monique nooit opgeeft. Die laat zich,bij wijze van spreken, echt niet zomaar de greppel in duwen zoals Dombo in Emmen is overkomen. Met een ijzersterk zettingsvermogen gaat zij door en weet een op het oog misschien wel betere tegenstandster murw te spelen. In haar lichaam zit een altijd actieve Vesuvius waar keer op keer weer nieuwe krachten uit opborrelen. In een ogenschijnlijk verloren positie weet ze daardoor toch regelmatig een wedstrijd in haar voordeel te beslissen.
En dat allemaal zonder een onvertogen woord of tennismeisjes gegil richting tegenstander of naar wie of wat dan ook. Een visitekaartje dat naadloos past bij onze Club. De wijze waarop zij zondag haar single won was voor de toeschouwers een spannend plezier om naar te kijken.
Woman of de match deze dag was niemand anders dan Monique Perlee-Parel.
Jammer dat het pas woensdag is.
Een vriendelijke groet
Arie Leemeijer
Sorry, the comment form is closed at this time.