Ik kom nog even terug op de kampioenswedstrijd van ons herenteam. Het was een heerlijke avond. De ambiance vooraf was al apart. Almagest is een zeer leuke club om tegen te spelen. Ik bedoel, waar vind je nog een sportzaal met een horecafaciliteit die bestaat uit een paar tafels waarop geëtaleerd koeken en blikjes fris in allerlei smaken. Daarnaast een elektrisch kooktoestel waarop een pan met heerlijk geurende eten stond te pruttelen. Dit alles op de achtergrond afgeblust met technomuziek (geloof ik!), niet te hard zodat de muziek geen hinder vormde bij het spelen. En daarbij ook nog eens de aanwezigheid van ruim 20% van ons leden aangevuld met familieleden.
De wedstrijden zelf waren vaak zeer spannend mede doordat Almagest – gelukkig – niks cadeau wilde doen. Dino en Pieter wisten, zoals gebruikelijk, de supporters weer kromme tenen te bezorgen. Zodra ze een voorsprong van 5 punten hebben opgebouwd beginnen ze dat al zielig vervelend voor de tegenstander te vinden en schakelen over op een gentlemen speelstijl die de nodige punten kosten. Gelukkig waren ze weer tijdig bij de les om hun potje op het nippertje winnend af te sluiten. Martijn en René doen daar niet aan. Zij spelen stoïcijns en gedegen hun spel en geven geen punt cadeau.
DE PARTIJ was echter de single, of beter gezegd het singlegevecht, van CHRIS. Een adembenende driesetter was het. Zelden een wedstrijd gezien met zulke lange rally’s. Twintig tot dertig slagenwisselingen voor een punt waren geen uitzondering. Ook nog nooit meegemaakt dat supporters van beide kanten zo onder de indruk waren van het spel dat de lange rally’s regelmatig met applaus voor beide spelers werden afsloten. Dat zegt denk ik wel genoeg over de kwaliteit van het geboden spel. Chris wist de partij uiteindelijk met miniem verschil te winnen.
Daarna kon het ventiel open en was de op/ontluchting daar. De kampioensmissie was geslaagd. En met de prettige bijsmaak dat onze heren op waardige wijze de trukendoos van Space Shuttle, de week daarvoor, tot kinderachtig gedoe hadden gereduceerd. Gewoon met het “eigen team”.
En dan is donderdag a.s. gewoon weer donderdag. Lekker spelen. Ik verwacht dat onze kampioenmannen er allemaal zullen zijn. Een speciale ontvangst lijkt mij wel wat.
Sorry, the comment form is closed at this time.