Slotwoord

Denk te mogen stellen, gehoord de reacties, dat het toernooi afgelopen donderdag  iedereen goed is bevallen. Als onherkenbare journalist zag en hoorde ik in ieder geval veel plezier en gelach om mij heen.

Traditiegetrouw stonden in de finale spelers die het vooraf volstrekt voor onmogelijk hadden gehouden dat zij zover zouden komen. Volgens mij was finaliste June volkomen verbouwereerd dat zij de finale had bereikt. Ik vermoed dat zij zich pas de volgende ochtend realiseerde een hoogtepunt in haar sportcarrière te hebben bereikt. Voor onze coryfee Dea  zal het gevoel niet veel anders zijn geweest. Als journalist die op details let, zag ik na het laatste fluitsignaal van Joop, een duidelijk geëmotioneerde Dea die gauw een traantje moest wegpinken. Zelf zou ze achteraf verklaren dat het een vuiltje in haar oog was. Ja, ja. Het is ook niet niks als je naar 19 jaar lidmaatschap een clubfinale bereikt en deze ook nog wint.

De afterparty werd door Wendy extra feestelijk gemaakt door het ronddelen van haar zelfgemaakt cheesecake. Deze viel in goede smaak, want ze kreeg veel  verzoeken om het recept aan diverse leden toe te sturen. Vergeet je mij niet Wendy?

Een aparte alinea voor onze gastspeelster is hier op zijn plaats. Ons voormalig clublid Bea was namelijk zo vriendelijk om het tekort aan dames aan te vullen. Hartelijk dank dat je hebt mee willen doen. Blijft jammer dat je niet iedere week kunt komen spelen.

Aan alles komt een eind. Zo ook aan het badmintonseizoen 2011 – 2012.
A.s donderdag is al weer de laatste speelavond. Nog één keer de mogelijkheid om het lichaam in zomerconditie te brengen.

September beginnen we weer van voor af aan. Hopelijk is iedereen dan weer paraat, incluis onze langdurig geblesseerde leden, waarbij ik wens, zonder andere tekort te willen doen, dat ONZE Bertus er weer bij zal zijn.

Mede namens Ed wens ik iedereen een hele fijne zomervakantie toe.