Badminton Club Badhoevedorp

Ik kom nog even terug op de kampioenswedstrijd van ons herenteam. Het was een heerlijke avond. De ambiance vooraf was al apart. Almagest is een zeer leuke club om tegen te spelen. Ik bedoel, waar vind je nog een sportzaal met een horecafaciliteit die bestaat uit een paar tafels waarop geëtaleerd  koeken en blikjes fris in allerlei smaken. Daarnaast  een elektrisch kooktoestel waarop een pan met heerlijk geurende eten stond te pruttelen. Dit alles op de achtergrond afgeblust met technomuziek (geloof ik!), niet te hard zodat de muziek  geen hinder vormde bij het spelen.  En daarbij ook nog eens  de aanwezigheid van ruim 20% van ons leden aangevuld met familieleden.

De wedstrijden zelf waren vaak zeer spannend mede doordat Almagest – gelukkig – niks cadeau wilde doen. Dino en Pieter wisten,  zoals gebruikelijk, de supporters weer  kromme tenen te bezorgen. Zodra ze een voorsprong van 5 punten hebben opgebouwd beginnen ze dat al zielig vervelend voor de tegenstander te vinden en schakelen over op een gentlemen speelstijl die de nodige punten kosten. Gelukkig waren ze weer tijdig bij de les om hun potje op het nippertje winnend af te sluiten. Martijn en René doen daar niet aan. Zij spelen stoïcijns en gedegen hun spel en geven geen punt cadeau.

DE PARTIJ was echter de single, of beter gezegd het singlegevecht, van CHRIS. Een adembenende driesetter was het.  Zelden een wedstrijd gezien met zulke lange rally’s. Twintig tot dertig slagenwisselingen voor een punt waren geen uitzondering.  Ook nog nooit meegemaakt dat supporters van beide kanten zo onder de indruk waren van het spel dat de lange rally’s regelmatig met applaus voor beide spelers werden afsloten. Dat zegt denk ik wel genoeg over de kwaliteit van het geboden spel. Chris wist de partij uiteindelijk met miniem verschil te winnen.

Daarna kon het ventiel open en was de op/ontluchting daar. De kampioensmissie was geslaagd. En met de  prettige bijsmaak dat onze heren op waardige wijze de trukendoos van Space Shuttle, de week daarvoor, tot kinderachtig gedoe hadden gereduceerd. Gewoon met het “eigen team”.

En dan is donderdag a.s. gewoon weer donderdag. Lekker spelen. Ik verwacht dat onze kampioenmannen er allemaal zullen zijn. Een speciale ontvangst lijkt mij wel wat.

Een bittere pil, een domper, een katterig gevoel. Dat bleef over na de verloren wedstrijd tegen Space Shuttle. Waar een 6-2 winst nodig was om kampioen te worden, werd een tegenovergestelde stand het uiteindelijke resultaat. Space Shuttle had ook werkelijk alles uit de kast gehaald om Badhoevedorp beentje te lichten. Met een ploegwarming-up probeerden zij ons team al te imponeren. De vloer van de Sporhoeve had zoiets nog nooit ervaren. Een heel team van badmintonners die een warming-up doen. Ook bracht Space Shuttle een (geoorloofde) extra reservespeler mee, die “toevallig” technisch ver boven de andere teamleden uitstak.
En het begon zo lekker. De eerste twee doubles werden door Badhoevedorp gewonnen. Eén partij was kantje boord, want deze werd in de laatste game uiteindelijk met 29 – 27 gewonnen. Deze uitslag was wellicht al een voorbode dat de problemen nog moesten komen. In ieder geval stonden bij de 2-0 voorsprong de gezichten nog in de smilestand en werden de flesjes water vastgehouden al waren het champagneglazen. Maar helaas bleek achteraf dat met de 2-0 voorsprong ook het hoogtepunt voor Badhoevedorp was bereikt. Ondanks dat onze boys alle krachten in de strijd wierpen was een pijnlijke nederlaag niet meer te vermijden. Had Badhoevedorp misschien ook een superinvaller moeten inzetten? Die was aanwezig, maar helaas had Fred Schulp zijn badmintonspullen niet bij zich.
Maar niet langer getreurd. Spanning tot aan de laatste wedstrijd van een competitie is nog leuker. Badhoevedorp gaat deze a.s. vrijdagavond in met nog slechts 2 punten voorsprong op nummer 2. Een 7-1 winst op Almagest is noodzakelijk om zeker te zijn van het kampioenschap. Bij een mindere uitslag wordt het nagelbijten tot zondagavond als Space Shuttle haar laatste wedstrijd gaat spelen.
Dus wie vrijdagavond echt niet weet wat hij of zij moet gaan doen en het weekend toch leuk wil beginnen. Om 19.00 uur vangt de wedstrijd aan in sportzaal De Veste in Hoofddorp, Schuilenberg no. 3.
Wederom veel succes toegewenst Chris, Dino, Martijn, Pieter Jr. en René.

Dat wensen Ed en ik jullie allemaal toe. Wij hopen dat iedereen weer zin heeft, om naast de dagelijkse beslommeringen, op donderdagavond racket en shuttle op te gaan pakken. Vol verwachting kijken we uit of de geblesseerden inmiddels weer ongeblesseerd zijn.
Het badmintonjaar 2012 vangt voor BCB met de nodige spanning aan. Deze maand valt namelijk de beslissing of ons herenteam kampioen in hun klasse zal worden. Cruciaal zal daarbij de één na laatste (thuis)wedstrijd tegen Space Shuttle zijn, de huidige tweede in de stand. Noteer al vast zondag 21 januari in je agenda en leg toeters en bellen klaar.
Noteer ook meteen 21 december, want dan bestaat onze badmintonclub niet meer! D.w.z. als we de Maya’s moeten geloven. Natuurlijk hechten de meeste mensen geen geloof aan deze voorspelling, alhoewel? Zeker weten doen we het pas op 22 december. Ik koop voor alle zekerheid vóór 21 december nog geen kerstboom. De spanningsboog zal ongetwijfeld toenemen naarmate er meer en meer over het naderende einde geschreven gaat worden. Misschien wel vergelijkbaar met catastrofale gevolgen die ons werden voorgespiegeld bij de millenniumwisseling. En zoals je weet gebeurde er toen ook helemaal niets.
Deze maand gaan we tijdelijk afscheid nemen van Lesley. Lesley gaat zes maanden stage lopen in Queen Elisabeths´ England. Ofkors we wish her all the best overdaar.
De weervoorspellers verwachten eindelijk een langere periode met droog weer. Dat is mooi, want de vele regen en harde wind in de maand december was duidelijk terug te zien aan de baanbezetting.
Alle gelukkige en gezonde wensen zijn binnen, wellicht een kampioenschap in het verschiet. Niets staat meer in de weg om er “met z’n alle” een gezellig tweede seizoenhelft van te maken.
Tot donderdag.

Arie Leemeijer.

Leuk ervaring dat mijn vorige nieuwsbrief het effect heeft gehad dat een
supportersschare van BCB aanwezig was bij de wedstrijd van ons herenteam.

De supporters zullen zondermeer beamen dat de jongens ons afgelopen zaterdag niet hebben teleurgesteld. Zij speelden tegen Space Shuttle een bijzonder goede wedstrijd. Alle ingrediënten kwamen aan bod wat een wedstrijd spannend en badminton zo leuk maakt om naar te kijken. Uitstekend spel afgewisseld door soms onbegrijpelijke missers op cruciale momenten. Games die vaak eindigde met 2 punten verschil. Een 19 -13 voorsprong was absoluut geen garantie dat de overwinning binnen was. De spanning deed de supportersschare regelmatig de handen voor de ogen slaan, terwijl tenen kromden in de schoenen.

In een gelijkopgaande wedstrijd gaat het om de details die uiteindelijke het verschil maken. (lees Cruijff) Het detail en verschil waren de supporters. Zij gaven onze jongens net dat extra zetje waardoor het team van BCB uiteindelijk de overwinning wist binnen te slepen en nu bovenaan de ranglijst staat. Nee, Shirley, haar vader en ik hebben reuze genoten deze middag.
Met dank aan Chris, Dino, Martijn, Pieter en René.

Dienstmededeling:

– Donderdag zal er geen training zijn.
– Zal Peter Baas ook weer komen?

Een vriendelijke groet van

Arie Leemeijer

Het was zondag gezellig rondom de competitiewedstrijden. Niet alleen door de vrolijke kindergeluiden in de zaal van de kids Timo, Ivana en Alex, maar ook door de komst van enkele leden die wel zin hadden in een zondagochtendpotje badminton. Eén wilde zeker niet te laat komen en had zijn wekker op zomertijd laten staan.

Onze spelers moesten flink aan de bak en dat leverde een paar spannende en attractieve partijen op. Er was er echter één die de show stal. Onze Monique Perlee. Het was weer een genot om haar te zien spelen. Niet een speelster die de overwinningen aaneen rijgt. Nee, ze moet daar keihard voor werken. Een type speelster ook die je gewoon moet laten gaan tijdens haar wedstrijden. Niet vol stoppen met aanwijzingen of andere goedbedoelde opmerkingen. Dat heeft een averechts effect. En je weet gewoon dat Monique nooit opgeeft. Die laat zich,bij wijze van spreken, echt niet zomaar de greppel in duwen zoals Dombo in Emmen is overkomen. Met een ijzersterk zettingsvermogen gaat zij door en weet een op het oog misschien wel betere tegenstandster murw te spelen. In haar lichaam zit een altijd actieve Vesuvius waar keer op keer weer nieuwe krachten uit opborrelen. In een ogenschijnlijk verloren positie weet ze daardoor toch regelmatig een wedstrijd in haar voordeel te beslissen.
En dat allemaal zonder een onvertogen woord of tennismeisjes gegil richting tegenstander of naar wie of wat dan ook. Een visitekaartje dat naadloos past bij onze Club. De wijze waarop zij zondag haar single won was voor de toeschouwers een spannend plezier om naar te kijken.

Woman of de match deze dag was niemand anders dan Monique Perlee-Parel.

Jammer dat het pas woensdag is.

Een vriendelijke groet

Arie Leemeijer